Alhoewel ik een hele tijd geleden alles rond kleding had afgezworen, ervaarde ik recent opnieuw hoe kleding kan bijdragen aan je positieve, krachtige, natuurlijke zelf-energie.
Het begon heel klein:
Met een eenvoudig complimentje: “Je ziet er goed uit.”
En terwijl ik dat hoorde, merkte ik tegelijk iets vreemds op een 'mwhee-gevoel.'
"Hé… dat is raar" bedacht ik me en terwijl ik daar verder op reflecteerde, herinnerde ik hoe ik de afgelopen weken meermaals met een “je moet er maar mee doen”-blik in de spiegel had gekeken.
Mijn lijf is veranderd de laatste jaren, zwaarder, ronder, zachtere vormen.
Ik heb geen zin om zwaar te gaan diëten maar streef wel naar gezonde voeding en beweging. Tevens neem ik er vrede mee dat het heel normaal is dat je lichaam verandert rond de 'blokjaren', de perimenopauze.
Ja, ik word ouder.
Door dat ene complimentje viel het me op hoe ik mezelf een beetje was kwijtgeraakt. En misschien herken jij dat ook.
Die twijfel, een gevoel van: er zit méér in me, maar niet goed weten hoe je daar weer bij komt. Weten zo wil ik me niet blijven voelen. Maar geen idee hebben waar te beginnen
"Dat betekent nog niet dat ik mezelf, en mijn uitstraling, moet gaan verwaarlozen," bedacht ik me. Integendeel. Ik mag mezelf gaan omarmen, zag ik plots. Niet alleen toelaten, maar het ook echt graag zien. Mezelf aandacht en liefde geven. En toen kwam er een flashback....
Twijfel zit niet alleen vanbinnen
We denken vaak dat zelfvertrouwen een innerlijk proces is. Dat je gewoon “meer in jezelf moet geloven”.
Maar wat als het ook gaat over hoe jij jezelf elke dag bekijkt? Hoe jij jezelf aankleedt? Hoe jij je energie zichtbaar maakt?
Wat als je kleding een krachtvoorwerp is een verlengstuk van wie jij bent?
En dat besefte ik opnieuw toen ik een flashback kreeg naar de periode na mijn zwangerschappen.
Toen ik mijn lijf niet meer herkende, me er niet meer thuis in voelde, twijfelde aan mezelf.
En ten einde raad op zoek ging naar een praktische oplossing in de hoop mezelf terug te vinden.
Richtingwijzers in plaats van regels
Ik dook opnieuw in mijn naslagwerk van de opleiding kleur en stijladviseur en zag het in geen tijd helder. Mijn silhouet situeert zich vandaag in het 8-type.
Nee, ik hou niet van hokjes. Maar dit soort kaders helpen wél als richtingwijzer. Een startpunt om vandaaruit weer te personaliseren.
Wat me vooral (terug) raakte in de type-richtlijn, was hoe eenvoudig én logisch ze eigenlijk zijn.
De kern zit niet in verstoppen, maar in bewust benadrukken. Elk lichaam heeft plekken waar de energie vrij stroomt, waar het slanker aanvoelt, lichter, meer gedragen. En plekken waar het mwhee voelt, zachter, ronder, gevoeliger.
De truc zit ’m erin om je slankste stuk bewust in de kijker te zetten, en het mwhee-stuk niet te willen veranderen maar zacht te laten meebewegen.
Bij het 8-type betekent dat: de aandacht brengen naar de hogere, smallere taille en de slanke benen enerzijds en de stof laten vloeien over heupen en buik anderzijds. In plaats van ze strak af te lijnen of weg te duwen.
Niet camoufleren uit schaamte, maar verzachten uit liefde.
Dat besef alleen al veranderde hoe ik naar mijn lichaam keek. Ik zag meteen welk verschil dit zou maken in mijn uitstraling en nog belangrijker in hoe ik me zou voelen over mezelf.
Van inzicht naar actie.
Ik nam me dan ook voor om er de komende week mee aan de slag te gaan en mijn kleerkast een grondige analyse en opfrisbeurt te geven. zodat ik me niet langer kleiner maak maar mezelf mag zijn en laten zien.
De dag erna zat ik in mijn nest. En mijn oog viel op een bloes die daar al maanden hing, wachtend om versmald te worden. En ineens dacht ik: Wat als ik nu eens de 8-type-richting toepas op deze bloes?
Voor ik het goed en wel besefte, waren mijn schaar en naaimachine druk in de weer.
Altijd een goed teken als ik zo vanzelf, in het moment, in actie schiet. (Manifesting Generator hier hé 😉)
Tegen het einde van de dag had ik een nieuwe oude bloes.
Ik had niets versmald wel de 8-type-principes toegepast.
Wat ik deed was eigenlijk heel eenvoudig: een zachte elastische boord net onder de buste toevoegen (een lichte empire-lijn),
waardoor de aandacht vanzelf naar mijn hogere, smallere taille werd getrokken. Van daaruit liet ik de stof los vallen over mijn heup- en buikgedeelte en ronde de zoom zacht af.
Dat was het. Geen grote ingreep maar wel een totaal ander gevoel:
Mijn lichaam voelde ineens gedragen in plaats van beoordeeld.
Wat vind jij van het resultaat? Zelf ben ik er heel gelukkig mee.
En ik voel: dit is nog maar het begin. Ik ga deze transformatie van mijn kleerkast verderzetten. Want mijn garderobe en nog meer ik verdien de liefde en aandacht om er op mijn best uit te zien. Om me mooi te voelen, ook in de perimenopauze tijd.
En jij verdient dit ook!
Zelfvertrouwen begint (soms) in de spiegel
Misschien zit jij nu ook in een fase waarin je twijfelt aan jezelf, je richting, wat er nog mogelijk is.
Je voelt dat er meer in je zit maar je weet niet hoe je daar weer bij komt. Geen haar op je kop dat eraan denkt dat je kleding daar ook maar iets mee te maken heeft. Maar wat als het inderdaad een ingang is?
Wat als je jezelf terugvinden niet alleen een innerlijk proces is maar ook iets wat zichtbaar mag worden?
In mijn holistisch atelier neem ik altijd beide mee.
Innerlijk en uiterlijk.
Omdat jij geen losse delen bent en kleding geen oppervlakkig laagje is maar een krachtvoorwerp.
Een herinnering aan wie jij bent, wat er in jou leeft en wat er weer mag stromen.
Je garderobe hoeft geen volledige make-over te krijgen en Jij hoeft al helemaal geen nieuwe vrouw te worden.
Maar je mag wel thuiskomen in je lichaam, je energie en In jezelf.
Als jij voelt dat je vastzit in twijfel, diep vanbinnen weet dat er meer in je zit en geen idee hebt hoe dan, weet dan:
Je hoeft het niet alleen uit te zoeken.
Welkom in mijn nest
Jael
Reactie plaatsen
Reacties